Wolfenstein – Review

De oudere gamers onder ons, die kunnen niet om de naam Wolfenstein heen. Van jongs af aan zullen velen games als Doom en Wolfenstein gespeeld hebben. Dé games om te spelen in die tijd. Wolfenstein 3d kwam uit in de 1992 en was innovatief en een revolutie in de game-industrie. In de jaren erop maakte ID software Return to Castle Wolfenstein (2001) en Wolfenstein Enemy Territory (2003), daarna werd het stil…. Tot 2009, want vanaf dit jaar is BJ Blazkowicz terug in de nieuwe Wolfenstein. Of de nieuwe Wolfenstein een nieuwe revolutie kan zijn in de game-industrie heb ik mogen checken voor 360clan.nl

Wolfenstein coverHet spel start, wanneer je aankomt met de trein en gelijk achtervolgd wordt door de Duitsers. Je komt er al snel achter dat de Duitsers niet zomaar in de stad zijn. Onder de leiding van de Duitse Generaal Zetta zijn ze naar dit stadje gekeerd om een poort te openen naar een andere dimensie. In die dimensie bevind zich de Black Sun; een enorme kracht die de Duitsers willen gebruiken om de wereld mee te veroveren. Het is aan jou om hen een halt toe te roepen en te verslaan. Je krijgt al gauw een medaillon in je bezit dat allerlei bovennatuurlijke krachten bezit waarmee je de Duitsers te lijf kunt gaan.

Na het indrukwekkende begin van het spel kom je aan in Isenstadt. Isenstadt is een rustieke stad waarin je vrij kunt rondlopen door de wijken die de stad bevat. In de stad verschuilen zich een verzetsgroep, de Kreisau Circle-beweging, en een geheime broederschap dat zich de Golden Dawn noemt. Beide hebben jou hulp nodig om missies voor uit te voeren en onderzoek te doen naar de praktijken van de Duitsers. Deze missies spelen zich geen van allen in de stad af, maar in de stad bevinden zich allerlei deuren en transportmiddelen die jou vanuit de stad naar allerlei verschillende locaties leidden. Deze missielocaties zijn zeer divers, van een boerderij totaan een enorm ondergronds laboratorium. Veel van deze locaties zijn echt heel sfeervol en laten soms je mond open vallen. Het is soms echt heel indrukwekkend wat je ziet.

Na iedere missie keer je terug naar Isenstadt. Helaas moet toch wel gezegd worden dat de stad op een gegeven moment echt eentonig wordt en gaat vervelen. Nadat je meerdere malen door de stad hebt gelopen en de, iedere keer terugkerende, Duitsers hebt doodgeschoten is de fun er wel vanaf. Gelukkig heb je altijd je kompas op zak dat je de snelste weg leidt naar de volgende missie.

Screen 01

Het neerschieten van de Duitsers blijft overigens wel erg leuk. Je hebt namelijk een flink aantal wapens tot je beschikking om je tegenstanders mee neer te knallen. Van de standaard MP40 tot aan heuse plasmaguns, je kunt het zo gek niet bedenken of het zit er in. In Isenstadt kom je op verscheidene plekken personen tegen van de Black Market die jou allerlei upgrades aanbieden voor al jouw wapens. Om deze upgrades te kunnen kopen dien je wel goed op te letten in de game, want in Isenstadt en iedere missie zijn een aantal goudstaven verstopt. Deze dien je te verzamelen om vervolgens de upgrades mee aan te schaffen.

Het is een heus RPG element wat in de game verwerkt zit. Er zijn namelijk niet genoeg goudstaven in het spel verstopt om alle upgrades te kunnen kopen. Je zult daarom goed moeten kiezen welke upgrades je wilt kopen en welke je achterwege laat. Je specialiseert je in bepaalde wapens door de upgrades hiervoor te kopen.

930281_20090817_790screen0451

Naast het gebruikelijke wapenarsenaal heeft BJ Blazkowicz ook het eerder genoemde medaillon tot zijn beschikking. Dit medaillon geeft jou toegang tot de Veil. De Veil is een soort tussendimensie tussen de aarde en de Black Sun dimensie waar andere regels en wetten gelden. Wanneer je het Medaillon gebruikt en toetreedt in de Veil kleurt de hele wereld groen en krijgt de hele wereld een vervallen look. Daarnaast biedt de Veil nog een aantal voordelen; je ziet de zwakke plekken van diverse tegenstanders (deze zullen rood oplichten) je vindt geheime gangen en je beweegt sneller dan jouw omgeving. Naast deze kracht kun je ook de tijd vertragen of bijvoorbeeld een schild oproepen. Deze power kun je ook allemaal bij de Black Market upgraden en zal menig gamer een dikke smile op het gezicht geven.

Het spel bevat dus genoeg vuurkracht en ook genoeg bovennatuurlijke krachten om mee te spelen. Het is een kwestie van smaak. De ene zal meer willen knallen en de ander met de krachten spelen. De balans tussen deze beide is goed uitgewerkt en zal dus niet gauw gaan vervelen.
Naast deze balans zal het spel zelf ook niet snel gaan vervelen. Dit komt niet alleen door de afwisselende locaties waar je heen wordt gestuurd, maar ook door de zeer diverse tegenstanders die je op je pad tegen zult komen. Daar waar je in het begin enkel soldaatjes op je pad tegen komt, komen je later in het spel steeds lastigere tegenstanders tegen. SS’ers, misvormde Veil-creatures, Jumppacks, Duitsers met Veilpowers en sluipmoordenaars met Stealthkrachten. En vergeet de diverse eindbazen niet. Jazeker, er zitten weer eindbazen in het spel.

Wolfenstein Screen 02

Wolfenstein is een mooie game, dat moet gezegd worden. Het is echter niet van dezelfde kwaliteit als wat we eerder hebben gezien in Xbox360 titels. De locaties zijn echt heel mooi en sfeervol. Echter zitten er in het spel veel voorwerpen die lage kwaliteit texturen bevatten. De texturen zijn soms zó slecht waardoor voorwerpen soms ronduit lelijk zijn. Als je deze texturen opzij kunt zetten, dan blijft er alsnog een heel mooi spel over. De ontwikkelaar heeft heel goed nagedacht over de sfeer en looks die de stad en locaties moesten uitademen.

De sfeer die de game uitademt komt ook deels door de sound die de ontwikkelaar aan het spel heeft gegeven. De achtergrondmuziek die in het spel zit is goed uitgekozen en gecomponeerd. De muziek geeft de settings een sfeer die passend is. De voiceacting is alleen weer een teleurstelling, want deze is zeer beperkt. Er zijn maar enkele zinnen ingesproken, dus schiet je een Duitser dood, dan schreeuwen ze allemaal het zelfde.

Naast de voice acting laat de AI van de tegenstanders veel te wensen over. De meeste tegenstanders zijn net zo slim als een zak aardappelen. Op het moment dat er twee soldaten praten met elkaar en je schiet er één dood, dan blijft de ander gewoon doorpraten alsof er niks aan de hand is. Sorry, maar het is 2009 en dat kan echt niet meer. Gelukkig zijn er zat tegenstanders die wél slim zijn. Deze zoeken dekking, proberen je te flanken of gebruiken hun power om zichzelf en anderen te beschermen. Dit zijn met name de latere tegenstanders en eindbazen.

Verder zijn de animaties van de tegenstanders niet altijd goed. Schiet je een tegenstander dood in zijn buik, grijpt hij naar zijn keel waar bloed uit komt. Overigens heeft ID software niet te moeilijk gedaan over een potje bloot en gore meer of minder. Het spel is immers 18 jaar en ouder en niet zonder reden. Het bloed en ledematen van de tegenstanders vliegen letterlijk door de lucht.

Wolfenstein Screen 04

De Multiplayer van Wolfenstein is echter één grote teleurstelling. Daar waar RTC: Wolfenstein: Enemy Territory uit 2003 groot werd door z’n multiplayer, laat de ontwikkelaar het in deze versie flink liggen. Het is jammer dat Raven Software weinig heeft gedaan aan de multiplayer. Er zitten genoeg maps in de multiplayermode en deze zijn ook mooi gemaakt, maar ze zijn veel te klein. Verder is de balans in wapens en power ver te zoeken. Een autobalans is niet eens aanwezig bij de multiplayer, dus het kan zó voorkomen dat je met zes tegen één man speelt. Leuk is anders… Wil je een goede multiplayer, dan moet je echt maar een ander spel uit je kast pakken óf wachten op november… Deze is niet de moeite waard…

CONCLUSIE:
Wolfenstein is een zeer vermakelijke titel. De singleplayer is ontzettend leuk en zal je geen moment vervelen. Na het uitspelen van het spel is het ook zeker de moeite om het ook te proberen op een hogere moeilijkheidsgraad. Zelfs dan kom je nog dingen tegen die je eerder niet had gezien. Duitsers afknallen was altijd al leuk om te doen, maar met bovennatuurlijke krachten erbij wordt het nog een stuk leuker.
Het spel bevat ook een aantal nadelen, waarbij de zeer slechte multiplayer het ergste is. Dit is een groot gemis en zorgt ervoor dat Wolfenstein geen musthave is.

KOPEN ALS:
= Je geen genoeg krijgt van Duitsers afknallen
= Bovennatuurlijke krachten
= Je geld over hebt en een leuke titel wilt hebben

PLUSPUNTEN:
+ De looks van de locaties zijn echt oogverblindend
+ Upgraden van je wapens
+ Diversheid van tegenstanders
+ Blood & Gore
+ EINDBAZEN!!!!

MINPUNTEN:
Beperkte voice-acting
Slechte AI van tegenstanders
Te verwaarloosde (slechte) multiplayer

GAMEPLAY: 8/10
Het spel is gewoon echt lekker om te spelen. De Controls zijn niet moeilijk te onthouden, dus het spel speelt lekker weg.
GRAPHICS: 9/10
Het spel ziet er mooi uit en de Visual effects zijn echt heel vet gedaan. Jammer dat sommige texturen slecht zijn… Dat is echt een gemis.
SOUNDS: 7/10
De geluiden van Wolfenstein zijn redelijk. De achtergrondmuziek is goed, maar de voiceacting laat veel te wensen over. Door de beperkte ingesproken zinnen zeggen wel erg veel Duitsers het zelfde wanneer ze neervallen… Jammer…
LIFESPAN: 8/10
Als je alle missies in één keer doorspeelt, dan doe je er een uurtje of 12 over. Wanneer je echter wat meer tijd ervoor neemt en alle sidemissies ook speelt en op zoek gaat naar de geheimen van de stad, dan ben je zeker een flink aantal uren langer bezig. Daarnaast is het opnieuw spelen van het spel nadat je het uit hebt gespeelt, geen straf en blijft het spel erg leuk. Jammer dat de multiplayer slecht is en daardoor ook niet echt de moeite…
EINDCIJFER: 8